„Sztuka nie ma sensu, jeśli opisuje świat w sposób nieprawdziwy i zadaje pytania, na które znamy odpowiedź”.

czytaj więcej

Całe życie jest sztuką

19 września 2019 r. w ramach cyklu "Przestrzeń dla Sztuki S² prezentuje" zapraszamy na prezentację twórczości Pawła Kowalewskiego pt."Całe życie jest sztuką"oraz  monodram Jacka Zawadzkiego  „HANTIO”, na podstawie opowiadania B. Hrabala pt."Zbyt głośna samotność". Przestrzeń dla Sztuki S2, ul. Krakowskie Przedmieście 20/22 lok. 6, Warszawa Żyjemy w epoce syntezy słowa, dźwięku i obrazu, wszelkich odmian artystycznych wypowiedzi, przenikania się różnorodnych sposobów wizualnego oddziaływania. Jednym ze źródeł współczesnej sztuki jest tworzenie indywidualnych światów form i znaków, odwołujących się do historii i tradycji, to one tworzą podstawy języka sztuki, umożliwiają kształtowanie kultur osobistych w prywatnym świecie każdego człowieka. Sztuka, będąc w swojej istocie nośnikiem znaczeń, posiada możliwość przekazywania zjawisk, przekraczających zwykłe granice myśli i wyobraźni; wprowadzona w sferę intymnych odczuć – może wnosić zupełnie nowe wartości, wpływające bezpośrednio na świadomość uczestników artystycznego zdarzenia.   Link do informacji o wystawie na stronie Przestrzeni Sztuki S2. Relacja z wydarzenia na stronie galerii. [gallery ids="3397,3400,3481,3482,3483,3484,3486,3487,3504,3505,3500,3506,3501,3537,3541,3538,3539,3542,3543,3544,3540,3545,3546"]    

RZEZBA_Pawel Kowalewski, Lenin, jakim go pamietam z dziecinstwa, 1989, ksiazki, szklo, modelina i akryl, wymiary zmienne_PROPAGANDA

Bzik Tropikalny

„Bzik tropikalny jest faktyczną groźną chorobą nerwów w tropikach, powstającą pod wpływem szalonej temperatury, o jakiej żaden upał ukraiński bladego pojęcia dać nie może, następnie po wpływem pieprznych potraw, alkoholu i ciągłego widoku nagich, czarnych ciał.” Stanisław Ignacy Witkiewicz, Mister Price, czyli Bzik tropikalny Wernisaż: piątek, 20.09.2019, godzina 17:00 Godziny otwarcia galerii podczas Warsaw Gallery Weekend 2019: Piątek: 20.09.2018, 17:00-21:00 Sobota – Niedziela: 21-22.09.2019, 12:00-19:00 Czas trwania wystawy: 21.09 – 19.10.2018 Godziny otwarcia galerii: pn-sb,12:00-18:00 Artyści: Demián Flores, Paweł Kowalewski, Mariusz Tarkawian, Ada Zielińska oraz artyści anonimowi Wystawa otworzy się w ramach Warsaw Gallery Weekend 2019 Więcej Informacji: www.warsawgalleryweekend.pl NIE WOLNO! Jeśli spojrzysz na współczesny świat przez obiektyw aparatu, zobaczysz, że nasza potrzeba bezpieczeństwa i porządku zamyka nas wszystkich w klatce zakazów lub pozwoleń, których musimy przestrzegać. Zobaczysz uniwersalny język determinujący nasze zachowania, język powszechnie rozumiany przez Europejczyków lub Afrykanów. To język, który przemawia nonsensem i obnaża bezradność… Czy to nie my chowamy się za labiryntem zakazów, aby pozostać w naszej strefie komfortu? Czy to nie my akceptujemy ten system jako niekwestionowane prawo? Paweł Kowalewski Fotografia wykonana w Muzeum Apartheidu w Johannesburgu. Na zdjęciu odtworzona stacja kolejowa z Pretorii z czasów apartheidu (1992). [gallery ids="3524,2282,3516,3517,2265,3518,3519,3520,3521,3522,3523,3568,3569"]  

Paweł Kowalewski, Europeans Only, 2010, lightbox,150 x 200 cm

Nazywam się Czerwień

Tytuł wystawy "Nazywam się czerwień" kurator zapożyczył od znanej powieści Orhana Pamuka. Pozycja czerwieni na artystycznej palecie barw pozostaje wyjątkowa i bez wątpienia odmienna od pozycji pozostałych kolorów. Celem wystawy jest ukazanie widzom jej niezwykłej siły oddziaływania. Służyć będą temu dzieła polskiej sztuki powstałe na przestrzeni ostatnich stu lat, których charakterystyczną cechą jest motyw czerwieni. Oparte na podobnym zamyśle wystawy organizowane były do tej pory za granicą; sopocka wystawa będzie pierwszym tego typu wydarzeniem w Polsce. Kolor czerwony postrzegany jest jako symbol życia, siły i splendoru; jako wyjątkowo niejednoznaczny przywołuje zarówno wyobrażenie krwi, jak i ognia. Trudno o barwę o bardziej przeciwstawnych, czy wręcz wykluczających się konotacjach. Można powiedzieć, że bogactwo czerwieni – i pokrewnych jej barw – jest właściwie nieograniczone: ożywia i pociąga, rozświetla i kusi, lub przeciwnie: budzi przestrach i zapowiada śmierć, pali i niszczy. Czerwień to kolor dający poczucie bezpieczeństwa i poprawiający samopoczucie, lecz w nadmiarze budzący niepokój. Tylko od indywidualnej wrażliwości zależy to, w jaki sposób przebiegać może granica między tymi stanami. Na dwóch poziomach galerii będzie można oglądać kilkadziesiąt prac – zarówno realistycznych, jak i abstrakcyjnych – powstałych w różnym czasie, przy użyciu różnych technik, w odmiennych stylistykach i rozmaitych malarskich konwencjach. Trudno właściwie o większe ograniczenie niż sprowadzenie całej wystawy do opowieści o jednym kolorze. Zarazem na tym właśnie polega paradoks kuratorskiego pomysłu: ograniczenie do jednego tylko koloru w celu ukazania różnorodności możliwych rozwiązań i wielości artystycznych strategii. Ograniczenie, które staje się wyzwaniem; ograniczenie, którego celem jest pokazanie bogactwa. Sztuka wypracowała wiele strategii włączania czerwieni w swój autonomiczny świat. O nich właśnie opowiadać będzie wystawa. Pojawią się więc na niej dzieła prezentujące i dramatyczne rany symboliczne, i czysto formalne rozwiązania kolorystyczne. Wśród prezentowanych prac znajdziemy wątki feministyczne i takie spojrzenie na barwę, które z czerwieni czyni kolor kobiecości. Ich autorkami są artystki różnych pokoleń, operujące różnymi formami ekspresji, niekiedy dokonujące gestu samoobnażenia, czasem wyrażające się w estetyzującej formie. Artystki stojące przed tym samym pytaniem, udzielające na nie tak różnych odpowiedzi. Na wystawie dojdzie do wielu artystycznych spotkań i konfrontacji, zderzenia odmiennych postaw i rozwiązań estetycznych. Obrazy olejne, rzeźby, grafiki, rysunki, tkaniny, instalacje przestrzenne, filmy wideo – wszystkie te różnorodne techniki będą realizować się w dominującej gamie czerwieni. Wystawa stawia sobie za artystyczno-estetyczny cel wskazanie bogactwa i intensywności czerwieni w świecie sztuki wczoraj i dzisiaj. Prace, które znajdą się na wystawie, pochodzą z kolekcji państwowych i prywatnych z całego kraju. Dodatkowo powstanie kilka prac, które stworzone zostaną specjalnie na tę prezentację. Będą wśród nich dzieła Wojciecha Gilewicza, Magdaleny Kacperskiej, Bartosza Kokosińskiego, Grzegorza Kozery, Roberta Kuśmirowskiego, Urszuli Madery, Anny Reinert, Agnieszki Sandomierz, Jana Wyżykowskiego i innych. Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie po raz kolejny podejmuje się realizacji pionierskiego pomysłu kuratorskiego opartego na wielkim Kurator: Bogusław Deptuła Wernisaż: 27 września 2019 o godz. 19:30 Wystawa czynna: od 28 września 2019 do 12 stycznia 2020 (od wtorku do niedzieli w godz. 11:00 – 19:00) Państwowa Galeria Sztuki, Plac Zdrojowy 2, Sopot Na wystawie zostaną zaprezentowane prace między innymi: Magdaleny Abakanowicz, Adama Adacha, Romana Artymowskiego, Zofii Artymowskiej, Josefa Albersa, Tomka Barana, Anny Barlik, Natalii Bażowskiej, Henryka Berlewiego, Tadeusza Brzozowskiego, Haliny Centkiewicz-Michalskiej, Józefa Czerniawskiego, Jana Dobkowskiego, Eugeniusza Eibischa, Wojciecha Fangora, Stanisława Fijałkowskiego, Stefana Gierowskiego, Wojciecha Gilewicza, Krzysztofa Gliszczyńskiego, Zuzy Golińskiej, Aleksandry Jachtomy, Mieczysława Tadeusza Janikowskiego, Jerzego Jarnuszkiewicza, Konrada Jarodzkiego, Małgorzaty Jastrzębskiej, Magdaleny Kacperskiej, Małgorzaty Kalinowskiej, Jerzego Kałuckiego, Roberta Knutha, Aleksandra Kobzdeja, Bartosza Kokosińskiego, Anny Kołodziejczyk, Pawła Kowalewskiego, Grzegorza Kozery, Edwarda Krasińskiego, Roberta Kuśmirowskiego, Jana Lebensteina, Alfreda Lenicy, Marcina Maciejowskiego, Urszuli Madery, Eugeniusza Markowskiego, Zygmunta Menkesa, Jarosława Modzelewskiego, Kamila Moskowczenko, Andrzeja Nowackiego, Krzysztofa Nowickiego, Jerzego Nowosielskiego, Włodzimierza Pawlaka, Teresy Pągowskiej, Marka Piaseckiego, Anny Reinert, Gerrita Rietvelda, Zbigniewa Rogalskiego, Agnieszki Sandomierz, Leszka Sobockiego, Kajetana Sosnowskiego, Jonasza Sterna, Pawła Susida, Macieja Świeszewskiego, The Krasnals, Zbigniewa Tymoszewskiego, Wojciecha Weissa, Andrzeja Wróblewskiego, Jana Wyżykowskiego, Joanny Zemanek, Rajmunda Ziemskiego. Prezentowane na wystawie prace pochodzą z kolekcji Artystów, Galerii Kolekcji Fibak, Galerii Piekary, Galerii Starmach, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, kolekcji prywatnych między innymi: Urszuli i Piotra Hofman, Grzegorza Króla, Rafała Labijaka, Grzegorza Musiała, Krzysztofa Musiała, Katarzyny Orzeszek, Marii i Marka Pileckich, Piotra Sarzyńskiego. [gallery ids="3367,3369,3574,3575,3576,3577,3578"]

adwde

Nowa Figuracja – Nowa Ekspresja - aukcja dzieł sztuki

12 września 2019, godz. 19 Dom Aukcyjny DESA Unicum Warszawa, ul. Piękna 1A.   Do wylicytowania obrazy Pawła Kowalewskiego: “Gdzie powiesić Matkę Boską”, 1989, olej/płótno, 120 x 160 cm sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ‘TYTUŁ: “GDZIE POWIESIĆ MATKĘ | BOSKĄ?” |   estymacja: 50 000 - 70 000PLN 11 600 - 16 000EUR Katalog aukcyjny do pobrania TUTAJ WYSTAWIANY: - „Gruppa 1982-1992. Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk”, Galeria Zachęta, Warszawa, grudzień 1992-luty 1993 LITERATURA: - Gruppa 1982-1992. Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk, red. Maryla Sitkowska, katalog wystawy, Galeria Zachęta, Warszawa 1992, s. 112, poz. 65; s. 135 (il.)   Garnek pastel/papier, 23 x 32,5 cm (w świetle passe-partout) Kompozycja tempera/papier, 28 x 40 cm (w świetle passe-partout) estymacja: 2 400 - 3 500 zł

IMG-9628

Czas

„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas” - wystawa z okazji dziesięciolecia Gdańskiej Galerii Miejskiej. Słowo CZAS występuje w wyszukiwarce internetowej prawie 20 miliardów razy. O wiele więcej niż miłość, zdrowie, życie, śmierć, pieniądze. Nie mówiąc już o słowach: gender, wolność, klimat i demokracja. Te są na szarym końcu. Czas jest wszechobecny, a więc niedostrzegalny, jak powietrze. Niemniej to, co najbardziej wszystkim doskwiera to jego przemijanie. Ciekawe, że fizyka, która potrafi zdefiniować niemal każde zjawisko nie radzi sobie z opisem upływu czasu, ani też nie jest w stanie określić pojęcia TERAZ. Nawet sam Einstein przyznał, że “Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość to jedynie złudzenie, aczkolwiek uporczywie nam się narzucające.” Współczesna sztuka mocno akcentuje swoją wieź ze społeczeństwem, środowiskiem naturalnym, problemami klimatycznymi. Być może dlatego wśród natłoku ideowo zaangażowanych w gorące problemy wydarzeń artystycznych łatwo pomija się kwestie podstawowe. Grzegorz Sztabiński nazwał to zjawisko „współczesną alergią sztuki na ponadczasowość”. Czyżby więc sztuka nie uwzględniała tego, co najbardziej nas wszystkich angażuje? Wręcz przeciwnie. Sztuka jest przepełniona czasem. Czas ją determinuje, jest jej pożywką, esencją przemian i rozwoju. Co więcej, wiele z codziennych wątków społeczno-politycznych można swobodnie zilustrować alegorią czasu. Każdy z nas odbiera czas indywidualnie, ale gdyby chcieć wprowadzić jakąś systematykę, to można by zamknąć go w trzech starożytnych pojęciach - Chronos, to czas wiecznie odmierzany, Kairos, to chwila, czas schwytany, zatrzymany i Aion, czas zamknięty, zapętlony, trwanie. Do tego dochodzi jeszcze pamięć, bo czymże innym jest sztuka, jak nie zapamiętywaniem. Kurator Paweł Sosnowski   Artyści: Maarten Baas, Janusz Bałdyga, Anna Barlik, Stanisław Dróżdż, Izabela Chamczyk, Tomasz Ciecierski, Ryszard Grzyb, Adam Jastrzębski, Sigalit Landau, Tadeusz Sudnik, Piotr Szulkin, Janusz Kapusta, On Kawara, Agata Kleczkowska, Paweł Kowalewski, Tomasz Kulka, Roman Opałka, Jagoda Przybylak, Dan Reisinger, Jörgen Svensson, Joana Vasconcelos, Katarzyna Żelaska Miejsce: Gdańska Galeria Miejska 2, ul. Powroźnicza 13/15 Wernisaż: 13 września 2019, godz. 18.00 Wystawa: 14.09 - 10.11.2019

IMG_2839

MAGMATISM PIC-NIC

W dniach 9-10 maja w Pawilonie 02 (Chiesa dei Santi Cosma e Damiano w Giudecca Art District) odbędzie się specjalne wydarzenie w ramach projektu Magmatism. Podczas jednego wieczoru i jednego poranka kuratorzy zaprezentują wybór prac wideo oraz performansów, które stanowić będą wprowadzenie w ducha projektu. Magmatism to międzynarodowa platforma nastawiona na prezentację i interpretację nieznanych i niewytłumaczalnych przepływów kultury. Swoją nazwę czerpie z terminu opisującego ruch magmy w płaszczu Ziemi i jej nieprzewidziane zachowania. Czwartek / 9 maja / SUNSET VIDEO 18:00 – 22:00 Pokaz filmów wideo opowiadających o życiu na granicy, krawędzi, czy też o dotykaniu bariery. Udział biorą: Ewa Doroszenko Paweł Kowalewski Gabriel Mestre and Jacek Sosnowski Lisl Ponger Peter Johansson Julien Bouillon Ibrahim Quraishi Pepe Mogt Matti Aikio Piątek / 10 maja / PERFORMATIVE BREAKFAST 10:00 – 13:00 Podczas piątkowego spotkania swoje performanse zaprezentują: Melissa Lockwood Norbert Delman Antonio Gritón Kuratorzy projektu: Jacek Sosnowski i Gabriel Mestre Arrioja Adres: Pawilon 02 Chiesa dei Santi Cosma e Damiano Campo San Cosmo, Giudecca 30133 Wenecja www.magmatism.earth We współpracy z: Mediations Biennale GAD – Giudecca Art District

EFEF

Kolekcje

Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki 19.02–31.07.2019 Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu Kuratorzy: Joanna Egit-Pużyńska, Anna Podsiadły, Henryk Gac Formowanie kolekcji sztuki to proces, który podobnie jak sama sztuka podlega nieustannej transformacji i okresowym weryfikacjom. Dumę wielu instytucji kulturalnych w Polsce – muzeów, centrów sztuki, fundacji – stanowi spuścizna wielu pokoleń artystów, sukcesywnie gromadzona w celu jej udostępniania, popularyzowania i promowania. Kolejne odsłony fragmentów zbiorów, zestawiane w różnych konfiguracjach, w różnych przestrzeniach i lokalizacjach, umożliwiają nowe spojrzenie na kolekcję jako układ otwarty i dialog artefaktów z tym, co aktualne, bieżące, na topie. Wystawa przygotowana przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i Zachętę – Narodową Galerię Sztuki w Warszawie na bazie kolekcji obu instytucji prezentuje dzieła wybitnych, kanonicznych artystów oraz znaczących twórców młodej i średniej generacji, poruszających się w obrębie różnorodnych tendencji i nurtów artystycznych. Pokaz stanowi reprezentatywny zbiór polskiej sztuki drugiej połowy XX wieku oraz początku naszego stulecia. Spośród wielu tysięcy dzieł kuratorzy wybrali blisko sześćdziesiąt eksponatów, w tym pełnoplastyczne rzeźby, przestrzenne obiekty i instalacje, film wideo z kolekcji orońskiej oraz wielkoformatowe obrazy olejne i temperowe ze zbioru Zachęty. Prezentację budują między innymi dzieła sztuki abstrakcyjnej, konceptualnej, a także prace reprezentujące tendencje figuratywne, postmodernistyczne i ekspresyjne, inspirowane pop-artem, będące reakcją na nową rzeczywistość i sytuację ekonomiczno-kulturową w naszym kraju po 1989 roku. Niektóre z nich wynikły z zainteresowania artystów aktualnymi zjawiskami współczesnej kultury, inne powstały w izolacji do panujących mód czy tendencji.   Na wystawie prezentowane są dwie prace Pawła Kowalewskiego: "17 września. Juliusz Słowacki, Adam Mickiewicz, Czesław Miłosz, Władysław Jagiełło, Józef Piłsudski" z 1988 oraz "Strach i niemoc atakują człowieka" z 1987.

Imacon Color Scanner

Dlaczego jest raczej nic niż coś

 

Wystawa Pawła Kowalewskiego pt. Dlaczego jest raczej nic niż coś jest autorskim podejściem do problemu wystawy retrospektywnej. Cechą charakterystyczną twórczości Pawła Kowalewskiego jest to, że można w jej historii wydeptywać wiele równoległych ścieżek, które mają swoja ujmującą autonomię. Każda z nich jednak jest opowieścią o wszechstronnej praktyce artystycznej o niezwykłej spójności. W przypadku tej wystawy motywem przewodnim stają się prace, które kwestionują umowny status przedstawianych rzeczy. Jednocześnie jest to pierwsza wystawa Pawła Kowalewskiego, na której zobaczymy wspólnie prace z lat 80 oraz prace najnowsze.

Paweł Kowalewski urodził się w 1958 roku w Warszawie. W latach 1978–1983 studiował na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni Stefana Gierowskiego. Od 1985 roku pracuje jako adiunkt na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1982 roku (wraz z Ryszardem Grzybem, Jarosławem Modzelewskim, Włodzimierzem Pawlakiem, Markiem Sobczykiem i Ryszardem Woźniakiem) założył formację artystyczną Gruppa; aktywnie uczestniczył we wszystkich jej wystawach i akcjach, był również współwydawcą jej pisma „Oj dobrze już”. Twórczość Kowalewskiego jest zróżnicowana gatunkowo – obejmuje malarstwo na płótnie i na papierach, wycinanki, rzeźbę (drobne formy w modelinie, gablotki), instalacje i ready-mades. Charakterystyczne dla jego stylu są konceptualno-dadaistyczne komentarze, którymi artysta opatrywał swoje prace. Doczepiane do płócien szarfy, wyeksponowane tytuły wykorzystywał jako kontrapunkt do rzeczywistości przedstawionej, miejsce służące komentarzom na temat aktualnych wydarzeń historycznych czy politycznych. Te ostatnie, obok problematyki ogólnoegzystencjalnej, stanowiły niezwykle ważny punkt odniesienia dla twórczości Kowalewskiego. Kilka obrazów z tego właśnie nurtu stało się ikonami malarstwa lat osiemdziesiątych (Mon cheri bolsheviq). Od lat dziewięćdziesiątych tworzył serie kolaży, w których skupił się na estetyce codzienności: Ćwiczenia z estetyki, w jakiej wzrastałem, Znaki orientacyjne, które są konieczne, by uniknąć szaleństwa.

20171219113641_13__dsc9585