„Sztuka nie ma sensu, jeśli opisuje świat w sposób nieprawdziwy i zadaje pytania, na które znamy odpowiedź”.

czytaj więcej

Duch natury i inne bajki. 20 lat Fundacji Sztuki Polskiej ING

  23.11.2019 – 3.05.2020 wernisaż: 22.11.2019, godz. 18.00 Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1   Na wystawie prezentującej dzieła z kolekcji Fundacji Sztuki Polskiej ING zobaczymy prace Tymka Borowskiego, Piotra Bosackiego, Olafa Brzeskiego, Agnieszki Brzeżańskiej, Doroty Buczkowskiej, Oskara Dawickiego, Edwarda Dwurnika, Agaty Ingarden, Karoliny Jabłońskiej, Piotra Janasa, Pawła Jarodzkiego, Pawła Kowalewskiego, Tomasza Kowalskiego, Zofii Kulik, Joanny Malinowskiej, Gizeli Mickiewicz, Anny Okrasko, Pauliny Ołowskiej, Anny Ostoya, Joanny Piotrowskiej, Agnieszki Polskiej, Cezarego Poniatowskiego, Katarzyny Przezwańskiej, Wilhelma Sasnala, Janka Simona, Pawła Śliwińskiego, Konrada Smoleńskiego, Grzegorza Sztwiertni, Izy Tarasewicz, Andrzeja Tobisa, Christiana Tomaszewskiego, Krzysztofa Zielińskiego, Jakuba Juliana Ziółkowskiego, a także prace artystów spoza kolekcji: Zuzanny Czebatul, Lindy Dostálkovej, Danieli Dostálkovej, Kornela Jańczy i Daniela Rycharskiego, zaproszonych przez kuratora wystawy.   //Od kuratora: W drodze Budowana od dwudziestu lat kolekcja Fundacji Sztuki Polskiej ING gromadzi dzieła powstałe w ciągu ostatnich trzech dekad. Ten obszerny, choć w pewnym stopniu ograniczony zbiór reprezentuje zróżnicowanie polskiej sztuki. W ramach jubileuszowej wystawy na chwilę oderwałem prace od przypisanych im numerów ewidencyjnych i podjąłem próbę dialogu na temat jednej z najistotniejszych dziś kwestii – skomplikowanych relacji pomiędzy człowiekiem i przyrodą. Ta relacja dosłownie odbija się w labiryncie ech, wariacji i sprzecznych ze sobą odpowiedzi. Rozwijając dialog, swobodnie inspirowałem się zarówno rozważaniami na temat filozofii przyrody niemieckiego filozofa F.W.J. Schellinga, jak i powieścią Jana Potockiego „Rękopis znaleziony w Saragossie”. Pozwólmy sobie na taki uproszczenie: człowiek jako racjonalna część natury, próbując zbawić świat, podąża splątanymi ścieżkami. Może już się na nich zgubił, może wciąż ma w sobie nadzieję. Czy jednak natura w ogóle to zauważa? Czy człowiek w ogóle zna naturę? A może zniszczy nie tylko ją, ale także – jako jej część – samego siebie? Dzięki pracom ze zbiorów Fundacji Sztuki Polskiej ING odważyłem się wywołać ducha natury w muzeum – jednym z najbardziej cywilizowanych miejsc w świecie człowieka. Jako odbiorca wchodzisz w niepewną sferę opowieści, którą w dużej mierze współtworzysz. Uważaj na rezonujące ze sobą echa. Jeśli jednak się zgubisz – nie martw się. Na pewno znajdziesz dalszy ciąg tej historii. Mapa, którą znajdziesz na wystawie, jest jedynie wskazówką w Twojej podróży – tej właśnie, która nie ma końca i której żaden kurator nie może nadać ostatecznego znaczenia ani celu. – Marek Pokorný   [gallery ids="3772,3774"]

1044

Antypomniki

Pałac Józefa Brandta, CRP w Orońsku 14–22 listopada 2019 Kurator: Jacek Sosnowski Wystawa we współpracy z Galerią Propaganda w Warszawie Z założenia pomniki powstają w pewnej intencji, dla upamiętnia osoby, wydarzenia tudzież idei. A co kiedy powstają w ich kontrze? Na wystawie "Antypomniki" zebrane zostały prace, które doskonale mogą pełnić taką funkcję. Powstały, wykorzystując pomnikowy język, używając go przeciwko sobie samemu. Ostatecznie to czas decyduje co staje się pomnikiem, a co bezużytecznym monumentem, co nabiera nowych znaczeń, a co je bezpowrotnie traci. Wznosząc je, tak naprawdę jedynie pielęgnujemy naszą pyszną wiarę w to, że coś na trwałe może po nas pozostać. Ada Zielińska – Fondue, spalone fragmenty samochodów, 2018 Samochody są rzeźbami, które nieustannie przestawiamy w przestrzeni publicznej pozwalając im istnieć jako formy w dominujący sposób kształtujące naszą codzienność. Wszechobecne maszyny, dużej wartości estetycznej i merkantylnej, są idealnym pomnikiem naszych czasów. Ada Zielińska nie tylko z zamiłowaniem samochody niszczy i podpala, ale również w przypadku pracy Fondue, zawraca uwagę na fakt, że są one przedmiotem, który wnieśliśmy na piedestał. Spalone reflektory fragmentów bagażników są jak blizny powstałe w bitwie, a całe rzeźby jak zachowane dla historii fragmenty uczestników upamiętnianych zdarzeń. Jerzy Kosałka – Polska żółć, butelki, farba, gazety, 2005 / 2019 W pracy, która wręcz w dosłowny sposób odnosi się do przywar narodowych Jerzy Kosałka „upamiętnił” również kwintesencję tego czym może być pomnik. Butelki pełne tytułowej żółci z zapalnikami w postaci aktualnych gazet tworzą czytelny i prosty znak, który w swojej sztuczności idealnie oddaje to czym ma być – formą upamiętnienia, w tym przypadku negatywną, możliwą do zrozumienia w jednej chwili. Kijewski & Kocur – Miliard i jeden, odlewy żywiczne malowane emalią, 2000 / 2014 Rozmodlony, klęczący Mao w idei twórców miał być zwielokrotniony do tytułowego miliarda i jeszcze jednego. Miał przerosnąć sobą nie tylko naród chiński, ale przede wszystkim każde dotychczas istniejące dzieło sztuki. Jest to jednak pomnik nie tyle „chwały” totalitarnego wodza, ale jego zwątpienia, które tak jak jego idee wraz z nimi zostaje zwielokrotnione. Laura Pawela – Bez tytułu, prefabrykaty betonowe, masa bitumiczna, 2019 Czasem można odnieść wrażenie, że pewne rzeczy powstały przypadkiem, że chwilowe nagromadzenie elementów w jednym miejscu wytworzyło treść, która nie była niczyją intencją. Wykonana z porzuconych prefabrykatów oraz materiałów budowlanych rzeźba odtwarza ten proces, sugerując, że tak naprawdę każda ludzka pozostałość może stać się z czasem pomnikiem. Mariusz Tarkawian – Najbardziej chroniony parlament europejski, rysunek ołówkiem i tuszem na papierze, 2017 W swoim przewidywaniu przyszłości Mariusz Tarkawian zestawia ze sobą istniejące elementy, które razem tworzą nową potencjalność. Stojący przed sejmem nowoczesny czołg, może być wszystkim o czym pomyślimy, groźbą wrogiej interwencji, prezentacją uzbrojenia lub też właśnie pomnikiem, jak wiele tych, które powstały na bazie zużytego uzbrojenia. Paweł Kowalewski – Lenin jakim go pamiętam z dzieciństwa, modelina, szkło, książki, 1980 Zawadiackie zwierzątko siedzące na stercie książek jest wizualizacją lęku przed tym co książki te sobą reprezentują. Paweł Kowalewski pokazuje tym samym jak tak naprawdę ma działać ten swoisty rodzaj pomnika. Dzieła wszystkie Lenina nie były nigdy tak naprawdę przeznaczone do czytania, miały tylko na nas wrogo i czujnie z półki spozierać. Piotr Flądro – Noga, asamblaż, 2009 Piotr Flądro pokazuje jak rzeczy osobiste nabierają znaczenia, gdy tylko zostaną w dowolny sposób zmienione i podniesione do roli relikwii. Proteza nogi, która bardziej świadczy o swoim nieznanym nam właścicielu niż o samej sobie w kontekście muzealnym traci swoją funkcjonalność i nabiera jakoby historycznego charakteru. Jednocześnie, będąc pomalowaną w kolorowe wzory, nie jest zwykłą rzeczą i niesie ze sobą treści nie do odgadnięcia. Jacek Sosnowski   [gallery ids="3755,3756"]

RZEZBA_Pawel Kowalewski, Lenin, jakim go pamietam z dziecinstwa, 1989, ksiazki, szklo, modelina i akryl, wymiary zmienne_PROPAGANDA

Tell me about yesterday tomorrow

Wystawa w Munich Documentation Centre for the History of National Socialism na temat przyszłości przeszłości. 28.11.2019 - 30.08.2020 "Tell me about yesterday tomorrow" Wernisaż: 27.11.2019, o godz. 18:00 NS-Dokumentationszentrum München Munich Documentation Centre for the History of National Socialism Max-Mannheimer-Platz 1 D-80333 Monachium, Niemcy Dzieła ponad 40 międzynarodowych twórców, którzy badają jak interpretować przeszłość i jej związki z teraźniejszością, zostaną zaprezentowane na tle wystawy historycznej w Monachium, otwierając dialog między sztuką współczesną a dziełem pamięci. Prace mają zachęcić widzów do rozważenia globalnych realiów życia, jednocześnie dodając różnych perspektyw do niemieckiej historii i stworzyć polifoniczne narracje o przeszłości i przyszłości. Poprzez media: malarstwo, fotografię, instalację, wideo i performance artyści z różnych pokoleń przekazują wielostronne obrazy historii, opowiadając o indywidualnych doświadczeniach i raportując o powiązaniach strukturalnych. Wystawa prezentuje dzieła sztuki, m.in. z okresu nazistowskiego oraz z ostatnich dziesięcioleci, a także nowe dzieła stworzone specjalnie w tym kontekście. Wybrane z całego świata prace, które zostaną zaprezentowane na wystawie poświęcone są różnym tematom: odradzaniu się nacjonalizmu, rasizmu lub antysemityzmu; wykorzystywania ludzi i środowiska; kulturowego i politycznego wpływu wojny, tłumienia i traumy; powstawaniu narodowych mitów. Międzynarodowa perspektywa wystawy ma odzwierciedlić aktualny i globalny wymiar tych krytycznych wydarzeń. Link do wystawy: TUTAJ Artyści: Lawrence Abu Hamdan, Heba Y. Amin, Kader Attia, Sammy Baloji, Michal Baror, Cana Bilir-Meier, Ayzit Bostan, Mohamed Bourouissa, Andrea Büttner, Keren Cytter, Brenda Draney, Loretta Fahrenholz, Sirah Foighel Brutmann / Eitan Efrat, Aslan Ġoisum, Ydessa Hendeles, Arthur Jafa, Sebastian Jung, Brian Jungen, Leon Kahane, Annette Kelm, Baseera Khan, Ken Lum, Paweł Kowalewski, Else Lasker-Schüler, Jumana Manna, Paula Markert, Michaela Meise, Michaela Melián, Kent Monkman, Artur (Stefan) Nacht-Samborski, Olaf Nicolai, Otobong Nkanga, Emil Nolde, Marcel Odenbach, Emeka Ogboh, Trevor Paglen, Harald Pickert, Joanna Piotrowska, Jon Rafman, Willem de Rooij, Cemile Sahin, Mira Schendel, Gregor Schneider, Hito Steyerl, Rosemarie Trockel, Želimir Žilnik Projekt "Tell me about yesterday tomorrow" jest realizowany dzięki wsparciu Niemieckiej Federalnej Fundacji Na Rzecz Kultury. Dyrektor: Mirjam Zadoff Dyrektor Artystyczny: Nicolaus Schafhausen Asystent kuratora: Juliane Bischoff   [gallery ids="3568,3191,2942,2941"]

NS-Dokumentationszentrum

I wojna światowa – dramat, symbol, trauma

Tworząc wystawę na temat II wojny światowej, nie mieliśmy ambicji przedstawienia jej historii. Skupiliśmy się na kilku kwestiach, które szczególnie mocno odcisnęły się w świadomości Polaków. 24.10.2019 - 22.03.2020 Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie - MOCAK ul. Lipowa 4, Kraków Wychodzimy od Sygnałów wojny, bo w tym temacie kryje się ważny przekaz. II wojna światowa uświadomiła nam, jak bardzo jesteśmy skłonni zagłuszać ostrzeżenia. To ciągle aktualna lekcja. Kolejnym tematem jest Sonderaktion Krakau. 6 listopada 1939 roku aresztowano stu kilkudziesięciu profesorów krakowskich i wywieziono ich do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Naziści postanowili zniszczyć autorytety intelektualne i moralne, aby tym łatwiej zamienić podbite narody w niewolników. Kolejnym punktem na liście „preparowania umysłu ludzkiego” była propaganda antysemicka. Tutaj hitlerowcy trafili na podatny grunt. Na wystawie, w części zatytułowanej Antysemityzm, pokazujemy hasła i afisze podsycające nastroje antyżydowskie. Następnym tematem jest Życie w gettach. To najtragiczniejszy obraz ludzkiej egzystencji z czasu wojny. Znacznie bardziej dramatyczny niż pobyt w obozie koncentracyjnym, ponieważ łatwiej być ofiarą niż doświadczać – w zupełnej niemocy – tragedii najbliższych. Istotny temat wystawy to Powstanie warszawskie – kontrowersyjne wydarzenie ciągle otwarte na interpretacje historyczne i emocjonalne. Niewątpliwie najważniejszym i z powodów etycznych najbardziej aktualnym tematem jest Zagłada. Ta największa kompromitacja wartości europejskich wciąż czeka na przepracowanie, które zaowocowałoby odpowiednio skutecznym ostrzeżeniem na przyszłość. Ekspozycję zamyka Artysta jako świadek dramatu. W działach historycznych dziełom sztuki towarzyszą dokumenty, materiały propagandowe i literackie. Na wystawie prezentujemy 39 artystów. Wiele prac pochodzi z Kolekcji MOCAK-u. Ekspozycja dotycząca Sonderaktion Krakau powstała we współpracy z Archiwum i Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kuratorki Maria Anna Potocka Martyna Sobczyk Artyści: Ryszard Apte, Mirosław Bałka, Krzysztof M. Bednarski, Edward Dwurnik, Wojciech Fangor, Ewa Faryaszewska, Zbigniew Grzybowski, Eugeniusz Haneman, Władysław Hasior, Maria Hiszpańska-Neumann, Lukáš Houdek, Elżbieta Janicka, Maria Jarema, Jane Korman, Paweł Kowalewski, Sigalit Landau, Thomas Lange, Zbigniew Libera, Bronisław Linke, Zbigniew Łagocki, Stefan Mrożewski, Marek Oberländer, Zdzisław Pabisiak, Krystyna Piotrowska, Piotr Saul, Agata Siwek, Klaus Staeck, Witold Stelmachniewicz, Jonasz Stern, Władysław Strzemiński, Łukasz Surowiec, Józef Szajna, Alina Szapocznikow, Roman Tarkowski, Mieczysław Wątorski, Leon Wróblewski, Kazimierz Gustaw Zemła, Artur Żmijewski, Andrzej Żygadło.   [gallery ids="3764,3765"]

IMG_8364

Całe życie jest sztuką

19 września 2019 r. w ramach cyklu "Przestrzeń dla Sztuki S² prezentuje" zapraszamy na prezentację twórczości Pawła Kowalewskiego pt."Całe życie jest sztuką"oraz  monodram Jacka Zawadzkiego  „HANTIO”, na podstawie opowiadania B. Hrabala pt."Zbyt głośna samotność". Przestrzeń dla Sztuki S2, ul. Krakowskie Przedmieście 20/22 lok. 6, Warszawa Żyjemy w epoce syntezy słowa, dźwięku i obrazu, wszelkich odmian artystycznych wypowiedzi, przenikania się różnorodnych sposobów wizualnego oddziaływania. Jednym ze źródeł współczesnej sztuki jest tworzenie indywidualnych światów form i znaków, odwołujących się do historii i tradycji, to one tworzą podstawy języka sztuki, umożliwiają kształtowanie kultur osobistych w prywatnym świecie każdego człowieka. Sztuka, będąc w swojej istocie nośnikiem znaczeń, posiada możliwość przekazywania zjawisk, przekraczających zwykłe granice myśli i wyobraźni; wprowadzona w sferę intymnych odczuć – może wnosić zupełnie nowe wartości, wpływające bezpośrednio na świadomość uczestników artystycznego zdarzenia.   Link do informacji o wystawie na stronie Przestrzeni Sztuki S2. Relacja z wydarzenia na stronie galerii. [gallery ids="3397,3400,3481,3482,3483,3484,3486,3487,3504,3505,3500,3506,3501,3537,3541,3538,3539,3542,3543,3544,3540,3545,3546"]    

70885910_766609113798357_7650876774829522944_o

Bzik Tropikalny

„Bzik tropikalny jest faktyczną groźną chorobą nerwów w tropikach, powstającą pod wpływem szalonej temperatury, o jakiej żaden upał ukraiński bladego pojęcia dać nie może, następnie po wpływem pieprznych potraw, alkoholu i ciągłego widoku nagich, czarnych ciał.” Stanisław Ignacy Witkiewicz, Mister Price, czyli Bzik tropikalny Wernisaż: piątek, 20.09.2019, godzina 17:00 Godziny otwarcia galerii podczas Warsaw Gallery Weekend 2019: Piątek: 20.09.2018, 17:00-21:00 Sobota – Niedziela: 21-22.09.2019, 12:00-19:00 Czas trwania wystawy: 21.09 – 19.10.2018 Godziny otwarcia galerii: pn-sb,12:00-18:00 Artyści: Demián Flores, Paweł Kowalewski, Mariusz Tarkawian, Ada Zielińska oraz artyści anonimowi Wystawa otworzy się w ramach Warsaw Gallery Weekend 2019 Więcej Informacji: www.warsawgalleryweekend.pl NIE WOLNO! Jeśli spojrzysz na współczesny świat przez obiektyw aparatu, zobaczysz, że nasza potrzeba bezpieczeństwa i porządku zamyka nas wszystkich w klatce zakazów lub pozwoleń, których musimy przestrzegać. Zobaczysz uniwersalny język determinujący nasze zachowania, język powszechnie rozumiany przez Europejczyków lub Afrykanów. To język, który przemawia nonsensem i obnaża bezradność… Czy to nie my chowamy się za labiryntem zakazów, aby pozostać w naszej strefie komfortu? Czy to nie my akceptujemy ten system jako niekwestionowane prawo? Paweł Kowalewski Fotografia wykonana w Muzeum Apartheidu w Johannesburgu. Na zdjęciu odtworzona stacja kolejowa z Pretorii z czasów apartheidu (1992). [gallery ids="3524,2282,3516,3517,2265,3518,3519,3520,3521,3522,3523,3568,3569"]  

Paweł Kowalewski, Europeans Only, 2010, lightbox,150 x 200 cm

Nazywam się Czerwień

Tytuł wystawy "Nazywam się czerwień" kurator zapożyczył od znanej powieści Orhana Pamuka. Pozycja czerwieni na artystycznej palecie barw pozostaje wyjątkowa i bez wątpienia odmienna od pozycji pozostałych kolorów. Celem wystawy jest ukazanie widzom jej niezwykłej siły oddziaływania. Służyć będą temu dzieła polskiej sztuki powstałe na przestrzeni ostatnich stu lat, których charakterystyczną cechą jest motyw czerwieni. Oparte na podobnym zamyśle wystawy organizowane były do tej pory za granicą; sopocka wystawa będzie pierwszym tego typu wydarzeniem w Polsce. Kolor czerwony postrzegany jest jako symbol życia, siły i splendoru; jako wyjątkowo niejednoznaczny przywołuje zarówno wyobrażenie krwi, jak i ognia. Trudno o barwę o bardziej przeciwstawnych, czy wręcz wykluczających się konotacjach. Można powiedzieć, że bogactwo czerwieni – i pokrewnych jej barw – jest właściwie nieograniczone: ożywia i pociąga, rozświetla i kusi, lub przeciwnie: budzi przestrach i zapowiada śmierć, pali i niszczy. Czerwień to kolor dający poczucie bezpieczeństwa i poprawiający samopoczucie, lecz w nadmiarze budzący niepokój. Tylko od indywidualnej wrażliwości zależy to, w jaki sposób przebiegać może granica między tymi stanami. Na dwóch poziomach galerii będzie można oglądać kilkadziesiąt prac – zarówno realistycznych, jak i abstrakcyjnych – powstałych w różnym czasie, przy użyciu różnych technik, w odmiennych stylistykach i rozmaitych malarskich konwencjach. Trudno właściwie o większe ograniczenie niż sprowadzenie całej wystawy do opowieści o jednym kolorze. Zarazem na tym właśnie polega paradoks kuratorskiego pomysłu: ograniczenie do jednego tylko koloru w celu ukazania różnorodności możliwych rozwiązań i wielości artystycznych strategii. Ograniczenie, które staje się wyzwaniem; ograniczenie, którego celem jest pokazanie bogactwa. Sztuka wypracowała wiele strategii włączania czerwieni w swój autonomiczny świat. O nich właśnie opowiadać będzie wystawa. Pojawią się więc na niej dzieła prezentujące i dramatyczne rany symboliczne, i czysto formalne rozwiązania kolorystyczne. Wśród prezentowanych prac znajdziemy wątki feministyczne i takie spojrzenie na barwę, które z czerwieni czyni kolor kobiecości. Ich autorkami są artystki różnych pokoleń, operujące różnymi formami ekspresji, niekiedy dokonujące gestu samoobnażenia, czasem wyrażające się w estetyzującej formie. Artystki stojące przed tym samym pytaniem, udzielające na nie tak różnych odpowiedzi. Na wystawie dojdzie do wielu artystycznych spotkań i konfrontacji, zderzenia odmiennych postaw i rozwiązań estetycznych. Obrazy olejne, rzeźby, grafiki, rysunki, tkaniny, instalacje przestrzenne, filmy wideo – wszystkie te różnorodne techniki będą realizować się w dominującej gamie czerwieni. Wystawa stawia sobie za artystyczno-estetyczny cel wskazanie bogactwa i intensywności czerwieni w świecie sztuki wczoraj i dzisiaj. Prace, które znajdą się na wystawie, pochodzą z kolekcji państwowych i prywatnych z całego kraju. Dodatkowo powstanie kilka prac, które stworzone zostaną specjalnie na tę prezentację. Będą wśród nich dzieła Wojciecha Gilewicza, Magdaleny Kacperskiej, Bartosza Kokosińskiego, Grzegorza Kozery, Roberta Kuśmirowskiego, Urszuli Madery, Anny Reinert, Agnieszki Sandomierz, Jana Wyżykowskiego i innych. Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie po raz kolejny podejmuje się realizacji pionierskiego pomysłu kuratorskiego opartego na wielkim Kurator: Bogusław Deptuła Wernisaż: 27 września 2019 o godz. 19:30 Wystawa czynna: od 28 września 2019 do 12 stycznia 2020 (od wtorku do niedzieli w godz. 11:00 – 19:00) Państwowa Galeria Sztuki, Plac Zdrojowy 2, Sopot Na wystawie zostaną zaprezentowane prace między innymi: Magdaleny Abakanowicz, Adama Adacha, Romana Artymowskiego, Zofii Artymowskiej, Josefa Albersa, Tomka Barana, Anny Barlik, Natalii Bażowskiej, Henryka Berlewiego, Tadeusza Brzozowskiego, Haliny Centkiewicz-Michalskiej, Józefa Czerniawskiego, Jana Dobkowskiego, Eugeniusza Eibischa, Wojciecha Fangora, Stanisława Fijałkowskiego, Stefana Gierowskiego, Wojciecha Gilewicza, Krzysztofa Gliszczyńskiego, Zuzy Golińskiej, Aleksandry Jachtomy, Mieczysława Tadeusza Janikowskiego, Jerzego Jarnuszkiewicza, Konrada Jarodzkiego, Małgorzaty Jastrzębskiej, Magdaleny Kacperskiej, Małgorzaty Kalinowskiej, Jerzego Kałuckiego, Roberta Knutha, Aleksandra Kobzdeja, Bartosza Kokosińskiego, Anny Kołodziejczyk, Pawła Kowalewskiego, Grzegorza Kozery, Edwarda Krasińskiego, Roberta Kuśmirowskiego, Jana Lebensteina, Alfreda Lenicy, Marcina Maciejowskiego, Urszuli Madery, Eugeniusza Markowskiego, Zygmunta Menkesa, Jarosława Modzelewskiego, Kamila Moskowczenko, Andrzeja Nowackiego, Krzysztofa Nowickiego, Jerzego Nowosielskiego, Włodzimierza Pawlaka, Teresy Pągowskiej, Marka Piaseckiego, Anny Reinert, Gerrita Rietvelda, Zbigniewa Rogalskiego, Agnieszki Sandomierz, Leszka Sobockiego, Kajetana Sosnowskiego, Jonasza Sterna, Pawła Susida, Macieja Świeszewskiego, The Krasnals, Zbigniewa Tymoszewskiego, Wojciecha Weissa, Andrzeja Wróblewskiego, Jana Wyżykowskiego, Joanny Zemanek, Rajmunda Ziemskiego. Prezentowane na wystawie prace pochodzą z kolekcji Artystów, Galerii Kolekcji Fibak, Galerii Piekary, Galerii Starmach, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, kolekcji prywatnych między innymi: Urszuli i Piotra Hofman, Grzegorza Króla, Rafała Labijaka, Grzegorza Musiała, Krzysztofa Musiała, Katarzyny Orzeszek, Marii i Marka Pileckich, Piotra Sarzyńskiego. [gallery ids="3367,3369,3574,3575,3576,3577,3578"]

adwde

Nowa Figuracja – Nowa Ekspresja - aukcja dzieł sztuki

12 września 2019, godz. 19 Dom Aukcyjny DESA Unicum Warszawa, ul. Piękna 1A.   Do wylicytowania obrazy Pawła Kowalewskiego: “Gdzie powiesić Matkę Boską”, 1989, olej/płótno, 120 x 160 cm sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ‘TYTUŁ: “GDZIE POWIESIĆ MATKĘ | BOSKĄ?” |   estymacja: 50 000 - 70 000PLN 11 600 - 16 000EUR Katalog aukcyjny do pobrania TUTAJ WYSTAWIANY: - „Gruppa 1982-1992. Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk”, Galeria Zachęta, Warszawa, grudzień 1992-luty 1993 LITERATURA: - Gruppa 1982-1992. Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk, red. Maryla Sitkowska, katalog wystawy, Galeria Zachęta, Warszawa 1992, s. 112, poz. 65; s. 135 (il.)   Garnek pastel/papier, 23 x 32,5 cm (w świetle passe-partout) Kompozycja tempera/papier, 28 x 40 cm (w świetle passe-partout) estymacja: 2 400 - 3 500 zł

IMG-9628